Jarig

Roze Big slaapt. Ze snorreknort.
Een zonnestraal kriebelt aan haar snuit.
- "Knor, knor", snorkt ze tevreden.
- "Tok. Tokkerdetóóóók", tokkelt Kip. Kip is al wakker en zit op haar stok.
Vandaag is Roze Big jarig en de zon is al op. Kip heeft haast!
Ze moet de voederbak van Big versieren. En de modderpoel. En ook nog de drinkbak!
- "Help! Wat moet ze nog veel doen!"
Ze fladdert van haar stok, holt de stal uit en botst tegen Paard op.
Ook Schaap en Zwaan staan buiten.
-"Ben je daar eindelijk?", roepen ze alledrie lachend.
Paard heeft een prachtige slinger van appels om zijn nek hangen.
En Schaap een ketting van mooie groene klavertjes.
Zwaan draagt een mandje in haar snavel, gevuld met grote gele waterdotters.
- "Wat mooi", stamelt Kip.
- "Is dat voor Big?", vraagt ze.
Ze knikken alledrie van "ja".
 De appelslinger leggen ze voorzichtig om de voederbak. En de klavertjes rondom de modderpoel.
De mooie dotters belanden in de drinkbak waar ze vrolijk ronddobberen. Een prachtig gezicht.
- "Dat ziet er feestelijk uit", zeggen ze alle vier tevreden.
Dan sluipen ze terug naar de stal. Het is nog heel stil.
Roze Big slaapt. Ze knort en snort tevreden. Haar staartje krult duidelijk van plezier.
- "Hiiiiiiihiiii!", hinnikt Paard.
- "Beeeheee!", blert Schaap.
- "Tokketokkerdetóóók!", tokkelt Kip opgewonden.
En Zwaan? Zij wappert sierlijk met haar grote witte vleugels:
- "Woeshhhh".
Roze Big wordt wakker. Ze kijkt verdwaasd.
Haar vriendjes beginnen luidkeels te zingen van in de Gloria, in de Glooo-riii-aaa. Een verjaardagslied!
- "Natuurlijk!", ze is jarig vandaag...".
 Roze Big krijgt er blosjes van.
- "Wat mooi", stamelt ze beduusd.
- "Ge-Fe-Li-Ci-Teerd!", roepen Paard, Schaap, Kip en Zwaan in koor.
- "Kom mee naar buiten, Big!"
En dat doet Big.
Buiten ziet ze al snel de modderpoel.
- "Ohhh! Wat mooi", knort ze. De klavertjes zien er verrukkelijk uit.
- "Van mij, voor jou", mekkert Schaap verlegen.
Dan ziet Big haar drinktobbe en roept verrukt:
- "Wat een vrolijke dotters in mijn water!"
- "Van mij, voor jou", kwettert Zwaan vrolijk.
Als ze bij haar voederbak komt, begint ze opgewonden te knorren:
- "Wat een heerlijke appeltjes!"
-"Van mij, voor jou!", hinnikt Paard.
Kip komt bij haar staan met een klein pakje in haar vleugels.
Big pakt het voorzichtig uit. Een lint van madeliefjes.
Ze is stil en een traan glijdt over haar wang.
Kip pakt het lint op en hangt het om haar nek. Ze tokkelt zacht:
- "Van mij, voor jou".

Roze Big kijkt haar vrienden dankbaar aan:
- "Jullie zijn het fijnste cadeau dat een Big zich maar kan wensen".

Big wil Blogpost

Roze Big is een beetje boos. Op mij.
Waarom? Nou, ze maakt iedere dag zoveel leuks mee! En ik schrijf niets op.
Ze vertelt mij erover maar wat doe ik? Ik doe er niets mee. Helemaal nada, noppes, niets!
In het begin deed ik dat wel. Ik ben tenslotte haar Bedenker.
En een Bedenker moet alles opschrijven. Op een blocnote. Op de computer of de iPod.
Want zonder tekst bestaat ze eigenlijk niet.
En dat is niet waar. Roze Big bestaat wel degelijk, dus al haar avonturen moeten op papier. Of in de computer.
En vandaag heeft ze er genoeg van.
- "Nu heb ik al twee jaar zoveel leuke, spannende en gekke dingen meegemaakt en niemand die erover hoort. Ik ben het zat en wil dat je er wat aan gaat doen."
-"En daarom", vervolgt Big, "heb ik een plan bedacht."
Oei, dat kwam aan! Ik schaamde me een beetje en dus luister ik aandachtig naar Big.
Ze verteld me over haar plan.
Ze wil op Blogger. Dat doe ik -haar Bedenker- tenslotte ook.
Ze gelooft dat als ze haar eigen Blogpost heeft, het goed komt met haar avonturen.
-"Misschien heeft ze wel gelijk", denk ik. "Want sinds ik met man & kinderen naar Engeland verhuisd ben, houd ik trouw een Blog bij. Een soort van dagboek waarin ik al onze avonturen opteken."
-"Misschien ben ik ook geen echte schrijver, maar een Blogpost-schrijver", zeg ik.
Ik beloof haar dat ik er direct mee aan de slag ga. En zij mag meebeslissen hoe het Blog eruit komt te zien. Het is tenslotte haar Biggen-Blog.
Ze knort tevreden.
-"En dan is er nog iets", zegt ze, "wordt het niet ook eens tijd dat ik weet hoe ik er nu eigenlijk uit zie?"
-"Want", vervolgt ze, "mij optekenen in lettertjes doe je aardig, maar met verf & kwast ben je niet zo handig."
Ook dat is waar, ik heb Roze Big beschreven maar slechts een keer getekend. Een experiment was het. Het plaatje van Big zit in mijn schrijvershoofd. Ik ben geen schilder. Of tekenaar. Of beeldhouwer. Ik fantaseer in letters. Maar nu wil Big zichzelf ook eens zien in een plaatje.
-"Hoe moet dat nou?", vraag ik.
Maar Big heeft zelf al een oplossing.
-"We vragen iedereen die mijn avonturen leest, mij eens uit te tekenen en dat op te sturen. Schilderen kan natuurlijk ook. Of knutselen. Een 3D Roze Big lijkt me ook wel wat! En dan plaatsen we dat gewoon op het Blog."
Dat lijkt ons allebei, Roze Big en Bedenker een fantastisch plan! Dan wordt het Blog niet alleen iets van Big, maar ook een beetje van jullie. En van mij, de Bedenker natuurlijk.

-"Zo en nu jullie weten hoe deze Blogpost is ontstaan, is het misschien ook tijd voor het allereerste avontuur van Big. Dat heb ik nog wel op de plank liggen."

Vliegen

Roze Big droomt. Ze droomt over de sterren en de maan.
Wat staan ze ver! Ze wil er naartoe.
Ze staat op en neemt een aanloop. Ze rent en rent en... ze vliegt!
De sterren komen dichterbij. En daar is ook de maan. Nog even en ze kan ze bijna aanraken.
Ze vliegt rondjes. Eindeloos veel.
Zou ze ook een salto durven? 1,2.... BOF!

Roze Big droomt. Droomt een mooie vliegdroom

Roze Big wordt wakker.
Kip is bovenop haar gevallen. Zomaar van haar stok.
En nu is haar mooie vliegdroom verdwenen. Weggevlogen.

Boem! Weg droom....

Roze Big vertelt over haar droom en Kip luistert aandachtig.
Ze vertelt over de sterren, de maan en de bijna-salto.
Kip lacht, "varkens kunnen toch helemaal niet vliegen!"
-"Maar waarom dan niet?", vraagt Roze Big.
-"Nou, omdat jullie geen veertjes maar haren hebben", zegt Kip.
Roze Big denk na en vraagt dan, "Kip, mag ik een paar veertjes van jou?"
-"Dat is goed", zegt Kip.
Ze plukt voorzichtig een paar kleine veertjes van haar buik en vleugels.
Samen doen ze de veertjes in een mandje.
Voorzichtig loopt Big met het mandje naar de modderpoel.
Ze rolt een paar keer lekker door de modder tot ze helemaal plakkerig is.
Kip helpt haar om de veertjes op te plakken. Op haar buik, haar rug en pootjes.
Het laatste veertje plakken ze op haar mooie krulstaartje.

En dan neemt Roze Big een flinke aanloop.
En ze rent en rent en.... Er gebeurt helemaal niets!
Ze blijft rondjes rennen maar vliegt niet.
Kip kijkt beteuterd.
Vanuit zijn wei heeft Paard aandachtig naar de twee gekeken.
-"Wat is hier aan de hand?", vraagt hij nieuwsgierig.
-"Roze Big heeft veertjes van mij gekregen maar toch kan ze nog niet vliegen", vertelt Kip.
-"Hihiii", hinnikt Paard. En begint nog harder te hinniken.
-"Ik snap het al", zegt hij, "Big moet ook leren springen. Als ik spring, is het net of ik eventjes vlieg. Jouw veren doen dan de rest."
Kip holt snel naar Big en roept, "Roze Big, Roze Big, je moet eerst leren springen!"
Paard loopt Kip in een drafje achterna en doet het voor.
Eerst gaat hij rennen.
Dan versnelt hij en begint te galloperen en dan.... gaan de vier benen de lucht in en maakt hij een prachtige sprong. Een heuse vliegsprong!

Zoef! Daar vliegt Paard over het hekje.

-"Aha, "knort Big, "dat moet ik ook kunnen.
Ze begint te rennen. Gaat steeds sneller en sneller en dan... gaan de vier pootjes tegelijk de lucht in. Ze springt!
Maar oh jee... ze valt en rolt over de grond tot vlak aan de vijver. Au!
Zwaan zwemt voorbij.
-"Wat doe jij nu?", vraagt ze.
-"Ik probeer te vliegen," vertelt Big. "Van Kip heb ik veertjes gekregen en Paard heeft me laten zien hoe ik moet springen."
-"Maar je hebt toch helemaal geen vleugels?", zegt Zwaan. "Kijk", zegt ze, "dit zijn vleugels."
En ze wappert met haar grote witte vleugels.
-"Oh!", knort Roze Big, "die heb ik niet."
Ze kijkt verdrietig naar haar korte dikke pootjes.
-"Nou dan maken we toch vleugels?", stelt Zwaan voor. "Ik weet wel hoe dat moet hoor."
Samen met Kip en Paard knippen ze twee vleugels uit roze karton en plakken er nog wat zwanenveertjes op.
Nu heeft Big echte biggenvleugels.
Zwaan knoopt de vleugels stevig vast op haar rug.

Zwaan maakt mooie vleugels voor Big. En geeft haar ook een paar zwanenveertjes.

Roze Big neemt een aanloop en gaat rennen. Steeds sneller.
Ze neemt een sprong en..... Ze vliegt!
Ze suist door de lucht en flapt driftig met haar vleugels.
Steeds hoger, steeds beter.
Ze draait rondjes boven de oude hooischuur.
-"Dag, Muis!", knort ze luid. "Kijk, ik vlieg!"
Ze vliegt naar de grote appelboom.
-"Kijk, Spreeuw, ik vlieg!" En Spreeuw vliegt met haar mee.
Ze vliegt over de groenteakker en roept, "Kijk, Konijn, ik vlieg!"
En dan denkt Roze Big weer aan haar droom.
-"Zou ze dat durven, een salto maken?"
Ze slaat driftig met haar vleugels om hoger te komen.
Ze kijkt naar beneden en stopt heel eventjes met fladderen. Ze tuimelt en dan... duikt ze in een salto!

Ze vliegt een prachtige biggen-salto.

-"Hoezee!", fluit Spreeuw.
Maar dan, oh nee! De vleugels raken verstrikt en Roze Big tuimelt naar beneden.
Ze maakt nog een salto. En nog een en dan.... BOEF!
Valt ze midden in de zachte modderpoel.
Och, de mooie veertjes van Kip en Zwaan zijn helemaal vies en plakkerig. De twee grote roze vleugels zijn kapot.
En Roze Big ziet allemaal sterretjes. Heel dichtbij.

Au!

Ze knippert met haar ogen en zucht, "maar ik heb gevlogen."
-"Ja, je hebt gevlogen", stamelen Kip, Paard en Zwaan zacht.
-"En je hebt wel drie prachtige salto's gemaakt", fluit Spreeuw.

Noot van de Bedenker: het allereerste Biggenverhaal, Roze Big wil vliegen, heb ik geschreven voor mijn kinderen. In de peuterspeelzaal van mijn jongste dochter Roze heb ik het verhaal voorgelezen. En een verhaal zonder plaatjes is natuurlijk wat saai dus is deze Bedenker speciaal daarvoor aan het tekenen gegaan. Een pittige opdracht voor iemand die liever letters optekent tot zinnetjes. Roze Big, Kip, Paard & Zwaan kregen zo hun vorm voor dit verhaal en mijn dochters Lieke en Roze hebben de prentjes met waterverf kleur gegeven. Maar deze prentjes zijn een eenmalig experiment. Kortom, Roze Big en ik zijn nog steeds op zoek naar echte kunstenaars. Klei, karton,(water)verf, potlood,... het maakt niet uit, kun jij ons helpen om Big en haar vriendjes een gezicht te geven?

 

[Tekeningen & Foto's: IntiBlufft]