Big(ge)dicht

Big komt gezellig bij me zitten. 

Ze vraagt me wat ik aan het doen ben. 

Ik vertel haar dat ik gedichtjes aan het schrijven ben. 

Ze scrollt rustig door haar Blogpost en leest aandachtig een aantal gedichtjes.
Dan roept ze verheugd: Plop? Gloep? Blop? Ha, dat kan ik ook hoor! 

Laat maar zien, zeg ik en ik duw haar mijn iPhone in de pootjes. 

Ze klikt een nieuwe notitie aan en tikt driftig op het apparaatje. 

Warempel. Mijn kleine Big kan dichten! En hoe!
 

Hond blaft: ram!
Ram blert: lam!
Lam mekkert: walvis!
Walvis huilt: hagedis!
Hagedis lispelt: koe!
Koe loeit: kaketoe!
Kaketoe krast: luipaard!
Luipaard brult: paard!
Paard hinnikt: muis!
Muis piept: struis!
Struis: roep Big!
Big knort: punt! Uit!

Dat was leuk, zegt Big en geeft me mijn telefoon weer terug. 

Ze denkt na en zegt: gedichtjes zijn fijn maar wanneer ga je weer eens over mij vertellen? 

Ik bloos. Snel, antwoord ik. 

Beloof je dat echt?, vraagt ze.

Ik beloof het. Roze Big knort tevreden, mooi zo.

Waarvan graag akte lieve Lezer. En ik? Ik druk snel op 'save'. Blij met mijn Biggedicht.

[Foto: IntiBlufft]