Kolibrie

Krachtige vleugeltjes

dragen je teer lijfje
van bloem tot bloem.

Driftig zoemende vleugels
geven dat lijfje balans.
Een snavel zoekt gulzig
en drinkt het zoete vocht.

Zo snel die vleugeltjes!
Zo vlot die tong!
Een klein vederlicht wonder
vloog vandaag voor mijn raam.

[Foto: IntiBlufft]

Parels

De diepe warme glans
weerkaatst onze regenboog.
Gevangen in hun oester
ontwikkelt zich een rijk palet.
Verraden kleuren de vele emoties.

Inktzwart
weerspiegelt de wanhopige ziel.
Teder wit
wellicht voor een kwetsbaar mens.
Zacht blauw tot violet
Voor jou. Voor mij.
Fragiel geel
geschonken aan pasgeboren leven.

Zoveel kleuren die veranderen.
Kunnen veranderen.
Mogen veranderen en

soms moeten veranderen.

Een onbeschrijflijke rijkdom
voor wie durft te kijken,
voor wie durft te leven.
Voor wie de oester opent
en de parel in de hand neemt.

[Foto: IntiBlufft]

34

Gebogen over de witte tafel
met de rug naar ons toe.
Zacht neuriënd
en turend naar de chaos van gesneden karton.
Het zonlicht valt op het koele blad wat mijn tafel nu is.

Honderden stukjes wachten af
tot handen orde scheppen. 
In kleur. In vorm.
In uren van concentratie
en dagen van eindeloos geduld 
groeit langzaam een patroon
op die witte tafel.

Vandaag zie ik ze weer liggen
op jouw tafel. Mijn tafel.
Vierendertig in totaal.
Stuk voor stuk zo bijzonder;
de puzzel van jou leven.

Dat lijkt eenvoudig
maar was het niet. 
De kunst van een heel leven
in slechts 34 stukjes
dat kon alleen jij. 
Niet incompleet ook
maar gewoon schitterend klaar.