en leidt me over het strand
tot aan de waterlijn.
Stil turen we naar de horizon.
Turen we naar oneindig niets
en zakken tenen steeds dieper in het zand.
Met haar hand in de mijne
wacht ik rustig af.
Wacht ik tot vier voeten verdwijnen.
Witte puntjes aan de horizon
wenken vrolijk naar ons.
Roerloos staan we aan de waterkant,
kleine vingers stevig in mijn hand.
Ze sluit haar ogen
en ik duik met haar mee.
Verwonder me over haar wereld
en dat ze de weg zo weet.
Een wereld vol kleur en spektakel.
Een wereld van stille muziek.
Twee staarten zwemmen dieper en dieper,
verder en verder.
Ze kent de weg
en neemt me mee
de omgekeerde wereld in.
Ik kom boven en kijk om.
Zie om naar de waterkant
waar ze stil nog staan.
Hand in hand,
hun tenen diep in het zand.
Geduldig wachten ze
met gesloten ogen
en delen dezelfde droom.
Mijn meermin en ik.
[Foto: IntiBlufft]
